Creepshow (1982)

Pet priča o teroru su prikazane u gotskom stilu starih EC stripova kao što su «Tales From The Crypt» i «The Haunt of Fear». U prvoj se radi o bezumnom starcu koji ustaje iz groba da bi uzeo tortu za praznik očeva, koju mu njegova kćerka, koja ga je ubila, nikada nije dala. Druga priča je o retardiranom farmeru koji otkriva meteor koji sve pretvara u biljni svet. Treća priča je o osvetoljubivom mužu koji zakopava svoju ženu i njenog ljubavnika na plaži, ostavljajući da ih udavi nadolazeća plima. U četvrtoj priči radi se o biću koje živi u sanduku ispod stepenica na jednom koledžu. Poslednja, peta priča je o neverovatno bogatom biznismenu koji doživljava invaziju bubašvaba. 

U pitanju je antologijski horor film iz 1982. godine, na kom su saradjivala tri velika imena ovog žanra: Stephen King, George A. Romero i Tom Savini (koji je radio specijalne efekte). 

Ako bih izabrao da budem prestrog, onda bih rekao da je film smeće, jer deluje jeftino, priče su praktično bez nekog smisla (ne sve), i ono što je karakteristika filmova iz 80-ih – jednostavno nema trunke jezivog u sebi.

Ipak, ako izaberem drugi put, onda su stvari bitno drugačije. Iz tog drugog, blažeg ugla, kvalitet filma je što nosi u sebi taj duh 80-ih. Zatim, efekti su prilično dobro odradjeni i iako ponekad deluju smešno, ipak treba imati u vidu kada je film sniman i kakve su tada bile mogućnosti.

Gotovo svaka priča ima neku sjajnu, satiričnu crtu. Kao i neke upečatljive scene, koje ostavljaju dobar utisak na gledaoca.

Po meni, najzanimljivija je 3. priča, zatim slede 4. i 5., dok su prva i naročito druga prilično glupave (ova posebno zbog Stephena Kinga koji se latio glume i to uloge priglupog seljaka, nešto poput Cletusa iz Simpsonovih).

Za ljubitelje starijih, filmova iz 80-ih preporučujem, za ostale – možda je bolje da preskočite.

Zanimljivosti:

1.     Ubrzo nakon što je prikazan, film je adaptiran u strip, koji je ilustrovao Bernie Wrightson, umetnik koji je pogodno bio pod uticajem EC stripova iz 50-ih.

2.     Film je doživeo i nastavak, takodje zasnovan na Kingovim pričama a scenario je napisao George A. Romero, režiser prvog dela. «Creepshow 2» se pojavio 1987. godine i obuhvatao je tri priče, za razliku od originala.

3.     Snimljen je i jedan nezvanični nastavak (a to znači da na njemu nisu radili ni King ni Romero ili bilo ko drugi ko je imao veze sa produkcijom prva dva dela). Treći nastavak nazvan je «Creepshow III» i pušten je direktno na DVD, 2007. godine. Kritike su bile uglavnom negativne.

Cat People (1982)

They are something more than lovers who are about to become something less than human.

U dalekoj prošlosti, ljudi su žrtvovali svoje žene leopardima, koji su se parili sa njima. Tako su nastali "ljudi-mačke" koji su isti kao i obični ljudi, osim što se mogu transformisati u leoparde. Radnja prati brata i sestru, jedine preostale predstavnike te vrste. Dok brat zna da samo njihovo parenje može produžiti vrstu, sestra želi da porekne svoju prirodu i ostane čovek.

"Cat People" je rimejk istoimenog filma iz 1942. godine. Na ovom filmu okupila se grupa poznatih glumaca koju predvode sjajni Malcolm McDowell, Nastassja Kinski i Annette O'Toole. Film je 1982. godine nominovan za Zlatni globus a Nastassja Kinski za nagradu Saturn u kategoriji najbolja glumica.
Ova horor drama neobične radnje je veoma zanimljiva, pre svega zbog odlične atmosfere nabijene seksom i dobre glume. Scenario definitivno ima mana, pre svega zbog toga što je radnja produžena i to potpuno nepotrebno. Sam početak filma je fantastičan, uz fenomenalnu muzičku temu Giorgioa Morodera u izvođenju Davida Bowiea.
Psihološki aspekt filma je dobro prikazan, kao i borba glavne junakinje sa njenom prirodom, od koje želi da pobegne. Film je, negde od sredine, ispunjen golotinjom, prednjači pre svega Nastassja Kinski, a čak se i Annette O'Toole skida. Strašnijih scena i nema mnogo, one su blago dozirane, a na žalost, transformacija ljudi u crne leoparde, nije detaljno prikazana te efekti uglavnom ostaju na mačjim očima kod ljudi. Moja najveća zamerka, ponavljam, ide u pravcu dužine filma jer je on opušteno mogao biti kraći bar 20 minuta. To je nažalost otupelo utisak koji ova neobična priča izaziva. 

Poltergeist (1982)

They're here.

Dok prosečna američka porodica živi u prijatnom komšiluku, najmladja ćerka Kerol En uspostavlja kontakt sa natprirodnim svetom preko televizijskog kanala. U početku duhovi izgledaju prijateljski nastrojeni dok zabavljaju porodicu raznim trikovima, medjutim ne prolazi mnogo vremena kada ova misteriozna bića postaju loša – oni zastrašuju porodicu Friling, ugrožavajući i njihove živote oživelim dvorišnim stablom i ubistvenom lutkom-klovnom, dok konačno ne otmu Kerol En u ostavu dečje sobe, koja izgleda predstavlja ulaz u drugu dimenziju. Porodica Friling na sve načine pokušava da spasi najmladje dete iz ruku zlih sila.

Sasvim slučajno naleteh, uspavan odvratno dosadnom utakmicom izmedju Poljske i internacionalizovane Nemačke, na ovaj klasik horor žanra na kanalu TCM, i takav dar s neba nisam smeo da propustim, te otuda i ovaj osvrt.

Poltergeist je jednostavno odličan film u kom je sjajno prikazana drama kroz koju prolazi sasvim prosečna američka porodica, nakon što kućni duhovi otmu njihovu najmladju ćerku. Film je zanimljiv, a najveći njegov kvalitet je sama priča kao i fenomenalna gluma. I Craig T. Nelson i prelepa JoBeth Williams i Beatrice Straight, pa čak i deca, odlično su odigrali svoje uloge.

Efekti su ostavili dvostruki utisak: neki su izvedeni jako dobro (posebno imajući u vidu da je film snimljen 1982. godine), ali ima i loše odradjenih efekata, koji deluju smešno zbog jednostavnosti (klasičan primeri je raspadanje lica jednog od istraživača duhova).

 

Za mene je poseban osećaj bio i to što sam se ovog filma plašio kao klinac, naravno sada nije bio toliko strašan. Ipak, vraćanje na prepoznatljive scene je neprocenjivo, i ko ne može biti fasciniran ponovnim gledanjem Zelde Rubinstein? Ukoliko niste pogledali ovaj «masterpiece» horor žanra – morate ispraviti tu grešku.

Zanimljivosti:

1. Režiser filma Tobe Hooper tvrdi da je iskusio aktivnosti poltergajsta dok je bio mladić. Tokom njegovih tinejdžerskih godina, izgubio je oca i nedeljama nakon očeve smrti, Hooper je bio svedok «lupanja vrata, letenja tanjira po stanu i drugih bizarnih dogadjaja». Hooper je komentarisao da ga je to iskustvo i privuklo u ovaj projekat.

2. Reč poltergeist vodi poreklo iz nemačkog jezika, od reči poltern koja znači «stvaranje buke» i geist koja znači «duh».

3. Film je inspirisao i slabije nastavke Poltergeist II: The Other Side (1986), Poltergeist III (1988) i Poltergeist IV: In the Shadows (koji je najavljen za 2009. ili 2010. godinu). Medjutim, ono što je zanimljivo je navodno prokletstvo ovih filmova. Nešto više možete o tome saznati iz sledećeg teksta koji sam preuzeo sa wikipedia-e (tekst je na engleskom), a pošto smarači iz wikipedia-e žele da ga izbrišu za par dana, zato ne dajem link već kopiram tekst ovde:

The Poltergeist curse is the rumor of a supposed curse attached to the Poltergeist motion picture series and its stars.

The rumor is superstition largely derived from the fact that four cast members died in a relatively short span of time (six years) between the release of the first film and the release of the third, with one dying during production of the second film. Two of them died at young ages, 12 and 22. It is not clear that these particular films are atypical in the number or nature of the deaths of their actors, and at least two of the supposed victims had serious health problems before becoming attached to the film series. The actors who are supposed victims of the curse include:

• Dominique Dunne, 22-year-old actress who played the oldest sibling Dana in the first movie, died after being choked by a jealous boyfriend in 1982.^[1] The boyfriend John Thomas Sweeney was later convicted and sentenced to six years in prison, though initially he only served two and a half years.^[2]
• Julian Beck, 60-year-old actor who played Kane in Poltergeist II: The Other Side, died in 1985 of stomach cancer, with which he was diagnosed before he had accepted the role.^[3]
• Will Sampson, 53 years old, who played Taylor the Medicine Man in Poltergeist II, died of post-operative kidney failure and pre-operative malnutrition problems in 1987.^[4]
• Heather O'Rourke, 12-year-old actress who played Carol Anne in all three Poltergeist movies, died in 1988 after what doctors initially described as an acute form of influenza but later changed to septic shock after bacterial toxins invaded her bloodstream.^[5] At the time, she had suffered acute bowel obstruction, initially diagonsed as Crohn's disease, which may have been the cause of death.

Other rumors related to the film have been claimed as the cause of the curse. The most widely circulated alleges that real human skeletal remains were used as props in the first film, causing the angry spirits of the deceased to wreak havoc. Actress JoBeth Williams has said in television interviews (most notably the E! True Hollywood Story episode "The Curse of Poltergeist") Producers Mark Victor and Michael Grais stated that the skeletons used in Poltergeist II were real and actor Will Sampson had to perform an exorcism to protect the set from the spirits.

Other occurrences that have been attributed to the curse include:

• The house in Simi Valley, California used for exterior shots of the Freeling home was damaged by the Northridge earthquake of 1994.
• JoBeth Williams, who played mother Diane Freeling, claims she returned home from the set each day to find pictures on her wall askew. She would straighten them, only to find them crooked again the next day.
• Actor Will Sampson, a Creek Indian and shaman, performed an exorcism on the set of Poltergeist II to rid it of "alien spirits". A year after Poltergeist II was released, he died.
• During a scene when Robbie Freeling (Oliver Robins) was choked by a toy clown in his room, the mechanical prop malfunctioned and Robins was actually choked.
• During a photography session for Poltergeist III, it was discovered that one shot of co-star Zelda Rubenstein had shining light obstructing the view of her face. Rubenstein claims the photo was taken at the moment the actress's mother died.
• During the fight Dominique Dunne had with her boyfriend that ended in her death, a friend inside Dunne's house turned up the Poltergeist soundtrack to drown out the noise of the two yelling outside.
• During the making of Poltergeist III, a movie set of a parking garage was destroyed by fire during shooting of a fire scene, injuring all but one of the crew.
• Brian Gibson, director of Poltergeist II, died of bone cancer at the age of 59 in 2004.
• One scene in the third film was filmed in the parking lot of the Salt Palace in Salt Lake City, Utah. This was the home court of the NBA team, the Utah Jazz during the time of the filming. As a result of their old home arena being shown in Poltergiest III, the Utah Jazz have been unable to win any championships, especially the 1997 and 1998 NBA Finals against the Chicago Bulls led by Michael Jordan.
• Heather O'Rourke once starred in a Rainbow Brite commercial with Judith Barsi. After Heather's death, Judith died 5 months and 24 days (aged 10) after Heather died . She was murdered along with her Mother
• The "prop" skeletons emerging from the muddy swimming pool towards the end of the 1st movie were in fact real corpses - the cast and crew found this out later. Craig T Nelson has been interviewed saying they were all very angry when this was disclosed as the prop company's "mistake".

The Poltergeist series is just one of a handful of movies and TV series that have been said to have been cursed. Others include Rebel Without a Cause, The Exorcist, Diff'rent Strokes, Bewitched, The Crow, the In the Heat of the Night TV series, and various Superman-related series and films.

The Thing (1982)

What you fear most... is among you.

Američku naučnu ekspediciju u smrznutim divljinama južnog pola prekida grupa naizgled poludelih Norvežana loveći i pucajući u psa. Helikopterska potera za psom se završava padom, ne ostavljajući objašnjenje te potere, jer ginu putnici u helikopteru. Tokom noći, pas mutira i napada preostale pse u kavezu i članovi tima to istražuju. Tim ubrzo shvata da vanzemaljska životna forma sa sposobnošću preuzimanja tela je slobodna i ne znaju ko je od njih već preuzet.

 

 

Jednostavno “The Thing” je film koji svaki ljubitelj horora MORA da pogleda. Kultni klasik iz 1982. u fantastičnoj režiji Džona Karpentera je remek-delo horor žanra. Ne bih želeo da Vam pokvarim utisak i zato neću puno otkrivati, ali atmosfera u filmu je neverovatno dočarana i priča je maestralno ispričana.

 

Južni pol, sneg, istraživačka baza, snežna oluja, grupa ljudi koja čim otkrije za vanzemaljski oblik života koji preuzima i klonira ljudske i životinjske oblike postaje nepoverljiva i sumnjičava prema svakome, efekti kao što su paukolika glava ili reanimacija jednog od istraživača – sve je odlično odradjeno. A šta tek reći o paranoji koja zahvata ceo istraživački tim? Kurt Rasel je odličan, ali i ostala glumačka ekipa je na nivou.